Agorafobia – kiedy wyjście z domu staje się wyzwaniem

· 2020-01-13 · Zostaw komentarz ·6

Wyobraź sobie, że odczuwasz niekontrolowany, niepohamowany i irracjonalny lęk przed wyjściem z domu.

Właśnie tak czują się osoby, które cierpią na agorafobię.

Agorafobia oznacza lęk przed otwartą przestrzenią. Jednak nie zawsze jest to lęk przed samą przestrzenią, a na przykład przed wydarzeniami, jakie w jej obrębie mogą zajść.

Współczesne badania pokazują, że istotą agorafobii może być lęk przed atakami paniki, utratą kontroli oraz zażenowaniem. Większość ludzi z agorafobią obawia się nie tylko co się z nimi stanie, ale również tego, co inni ludzie sobie pomyślą.

Jeśli cierpisz na agorafobię, to obawiasz się znalezienia się w miejscach, z których ucieczka mogłaby być trudna lub w których uzyskanie pomocy mogłoby być niemożliwe.

Z tego też powodu dla cierpiących na nią osób ogromną trudność stanowią samotne wyjścia np. do pracy oraz podróże.

Większość moich klientów unika rozmaitych miejsc i sytuacji. Do najczęstszych należą:

– zatłoczone miejsca publiczne (sklepy, supermarkety, restauracje),

– miejsca zamknięte lub ograniczone (tunele, mosty, fotel u fryzjera),

– środki transportu (pociągi, autobusy, metro, samoloty).

Najbardziej powszechnym objawem agorafobii jest lęk przed przebywaniem daleko od domu lub osoby, która daje poczucie bezpieczeństwa. W większości przypadków agorafobia jest wywołana atakami paniki (o atakach paniki przeczytasz już za tydzień).

Wyobraź sobie, że doświadczasz ataków paniki, które pojawiają się bez wyraźnej przyczyny. Zaczynasz zauważać, że ataki występują częściej, kiedy jesteś z dala od domu. Zaczynasz obawiać się tych miejsc.

Jak wygląda rozwój agorafobii?

Możesz doświadczyć łagodnej agorafobii. Będziesz czuł się nieswojo w różnych miejscach, ale nie będziesz ich unikać.

Może rozwinąć się umiarkowana agorafobia. Możesz zacząć unikać pewnych miejsc, ale Twoje ograniczenia mogą mieć charakter tylko częściowy.

W przypadku ciężkiej postaci agorafobii ograniczysz prawie wszystkie aktywności poza domem i bez towarzystwa drugiej osoby nie będziesz potrafił wyjść z domu.

Jak poradzić sobie z agorafobią?

Przede wszystkim należy poszukać profesjonalnej pomocy. Terapia poznawczo-behawioralna pozwala nie tylko poznać przyczynę lęku, lecz także ją oswoić.

Najskuteczniejsze metody (terapia poznawczo-behawioralna):

– techniki poznawcze,

– trening relaksacyjny,

– ekspozycja i desensytyzacja.

Jak rozpoznać zaburzenie lękowe?

Rozpoznania zaburzeń lękowych dokonuje psychiatra bądź psycholog na podstawie wywiadu oraz/lub odpowiednich testów.

Jeżeli zauważyłeś u siebie wyżej wymienione objawy bądź podejrzewasz, że cierpisz na któreś z zaburzeń lękowych, zapisz się do specjalisty.

Chcesz zapisać się na konsultację psychologiczną lub rozpocząć terapię?

Zapisz się przez ZnanyLekarz.pl: https://www.znanylekarz.pl/aleksandra-bonczewska-2/psychoterapeuta-psycholog

Napisz: kontakt@aleksandrabonczewska.pl

Zadzwoń: +48 535 044 994

Źródło:

– Wells, A. (2010). Terapia Poznawcza Zaburzeń Lękowych. Kraków: WUJ

– Padesky, Ch., Greenberg, D. (2004). Umysł Ponad Nastrojem. Kraków: WUJ

– Bourne E.J. (2011). Lęk i Fobia. Praktyczny podręcznik dla osób z zaburzeniami lękowymi. Kraków: WUJ

Wyobraź sobie, że odczuwasz niekontrolowany, niepohamowany i irracjonalny lęk przed wyjściem z domu.

Właśnie tak czują się osoby, które cierpią na agorafobię.

Agorafobia oznacza lęk przed otwartą przestrzenią. Jednak nie zawsze jest to lęk przed samą przestrzenią, a na przykład przed wydarzeniami, jakie w jej obrębie mogą zajść.

Współczesne badania pokazują, że istotą agorafobii może być lęk przed atakami paniki, utratą kontroli oraz zażenowaniem. Większość ludzi z agorafobią obawia się nie tylko co się z nimi stanie, ale również tego, co inni ludzie sobie pomyślą.

Jeśli cierpisz na agorafobię, to obawiasz się znalezienia się w miejscach, z których ucieczka mogłaby być trudna lub w których uzyskanie pomocy mogłoby być niemożliwe.

Z tego też powodu dla cierpiących na nią osób ogromną trudność stanowią samotne wyjścia np. do pracy oraz podróże.

Większość moich klientów unika rozmaitych miejsc i sytuacji. Do najczęstszych należą:

– zatłoczone miejsca publiczne (sklepy, supermarkety, restauracje),

– miejsca zamknięte lub ograniczone (tunele, mosty, fotel u fryzjera),

– środki transportu (pociągi, autobusy, metro, samoloty).

Najbardziej powszechnym objawem agorafobii jest lęk przed przebywaniem daleko od domu lub osoby, która daje poczucie bezpieczeństwa. W większości przypadków agorafobia jest wywołana atakami paniki (o atakach paniki przeczytasz już za tydzień).

Wyobraź sobie, że doświadczasz ataków paniki, które pojawiają się bez wyraźnej przyczyny. Zaczynasz zauważać, że ataki występują częściej, kiedy jesteś z dala od domu. Zaczynasz obawiać się tych miejsc.

Jak wygląda rozwój agorafobii?

Możesz doświadczyć łagodnej agorafobii. Będziesz czuł się nieswojo w różnych miejscach, ale nie będziesz ich unikać.

Może rozwinąć się umiarkowana agorafobia. Możesz zacząć unikać pewnych miejsc, ale Twoje ograniczenia mogą mieć charakter tylko częściowy.

W przypadku ciężkiej postaci agorafobii ograniczysz prawie wszystkie aktywności poza domem i bez towarzystwa drugiej osoby nie będziesz potrafił wyjść z domu.

Jak poradzić sobie z agorafobią?

Przede wszystkim należy poszukać profesjonalnej pomocy. Terapia poznawczo-behawioralna pozwala nie tylko poznać przyczynę lęku, lecz także ją oswoić.

Najskuteczniejsze metody (terapia poznawczo-behawioralna):

– techniki poznawcze,

– trening relaksacyjny,

– ekspozycja i desensytyzacja.

Jak rozpoznać zaburzenie lękowe?

Rozpoznania zaburzeń lękowych dokonuje psychiatra bądź psycholog na podstawie wywiadu oraz/lub odpowiednich testów.

Jeżeli zauważyłeś u siebie wyżej wymienione objawy bądź podejrzewasz, że cierpisz na któreś z zaburzeń lękowych, zapisz się do specjalisty.

Chcesz zapisać się na konsultację psychologiczną lub rozpocząć terapię?

Zapisz się przez ZnanyLekarz.pl: https://www.znanylekarz.pl/aleksandra-bonczewska-2/psychoterapeuta-psycholog

Napisz: kontakt@aleksandrabonczewska.pl

Zadzwoń: +48 535 044 994

Źródło:

– Wells, A. (2010). Terapia Poznawcza Zaburzeń Lękowych. Kraków: WUJ

– Padesky, Ch., Greenberg, D. (2004). Umysł Ponad Nastrojem. Kraków: WUJ

– Bourne E.J. (2011). Lęk i Fobia. Praktyczny podręcznik dla osób z zaburzeniami lękowymi. Kraków: WUJ

O autorze: Aleksandra Bończewska

Pracuję w nurcie poznawczo-behawioralnym. Ukończyłam 5-letnie studia psychologiczne. Obecnie uczestniczę w czteroletnim szkoleniu podyplomowym w terapii poznawczo–behawioralnej. Przeszłam szereg szkoleń z zakresu terapii poznawczej (TCBT), dialektycznej terapii behawioralnej (DBT), terapii zaangażowania (ACT) oraz dialogu motywującego, aby pracować z klientami w sposób współczujący, praktyczny, docierając do źródła niepokojących myśli, emocji i zachowań.
Odbywałam staże na oddziałach psychiatrii. Współpracowałam z Fundacją Dajemy Dzieciom Siłę (dawniej Fundacja Dzieci Niczyje), pełniąc dyżur w telefonie zaufania dla dzieci i młodzieży (116 111). Aktualnie prowadzę prowadzę duże, ogólnopolskie projekty, prywatną praktykę oraz współpracuję z centrum psychoterapii, prywatnymi szpitalami i przedsiębiorstwami.

Ostatnie artykuły

Zostaw komentarz